Η 68η Επετειος της 4ης Αυγουστου

Εις την Ιστορία της Ελλάδος υπάρχουν πολλαί χρονολογίαι συνδεδεμένοι με γεγονότα, τα οποία αποτέλεσαν σταθμούς εις την εξέλιξίν της. Μια τέτοια χρονολογία είναι και η 4η Αυγούστου του 1936.Η κατάσταση της χώρας το 1936 δεν ήταν ευχάριστη. Το κίνημα του 1935, τελευταίο στην ατελείωτη σειρά των πραξικοπημάτων που ήταν ένα από τα χαρακτηριστικότερα γνωρίσματα της περιόδου, ύστερα από την Μικρασιατικήν Καταστροφή, φανέρωσε ολόκληρη την απελπιστική γύμνια της στρατιωτικής ετοιμότητος της χώρας. Οι εκλογές του 1936 δεν έλυσαν το πολιτικό αδιέξοδο, ούτε και κανένα άλλο θέμα. Η ακυβερνησία έμοιαζε να έγινε μόνιμο παρακολούθημα της πολιτικής καταστάσεως. Επί πλέον όμως εκλείψαντος του Ελευθερίου Βενιζέλου, κατέστη δυνατή η περιβόητη συμφωνία Σοφούλη-Σκλάβαινα της 19ης Φεβρουαρίου 1936, αφού πρώτα απέτυχε προσπάθεια παρόμοιας συναλλαγής των Λαϊκών με το ΚΚΕ. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα το ολιγάριθμο σε βουλευτάς κομμουνιστικό κόμμα να γίνει μέσα στην υπάρχουσα ακυβερνησία ρυθμιστής των πολιτικών πραγμάτων. Μέσα λοιπόν σ’ αυτήν την υποτονική μετριοκρατία, στο ψυχικό κενό και την πλαδαρή ασυναρτησία του 1936, που απεργαζόταν και την γενική αποδιοργάνωση και ανεπάρκεια, η 4η Αυγούστου εμφανίστηκε, γεννηθείσα από την χρεοκοπία του κατεστημένου και την κομμουνιστικήν απειλή, σαν μια ενδεδειγμένη διέξοδος. Διαθέσεις απειθαρχίας ήχον εκδηλωθή εις το Στράτευμα, μετά τον θάνατον του Γ. Κονδύλη, αλλά εξουδετερώθησαν υπό του Μεταξά αναλαμβάνοντας το υπουργείον Στρατιωτικών στις 16-3-1936. Την επομένην αμέσως ο Βενιζέλος γράφει στο πολυχειροκροτημένο γράμμα του:

“Δεν είναι ανάγκη να σου πω πόσον ζωηρά είναι η χαρά μου, διότι ο Βασιλεύς απεφάσισε να πατάξη, επιτέλους, τας διηνεκείς επεμβάσεις των στρατιωτικών παραγόντων, αναθέσας το υηουργείον Στρατιωτικών εις τον Μεταξά… Από μέσα από την καρδία μου αναφωνώ. Ζήτω ο Βασιλεύς!”

Στας 13 Απριλίου 1936 ο Ι. Μεταξάς αναλαμβάνει Πρωθυπουργός, η Βουλή παρέσχε στη νέα Κυβέρνησι ψήφο εμπιστοσύνης με 141 ψήφους υπέρ, 16 κατά και 4 αποχές.Την 4η Αυγούστου του αυτού έτους, λόγοι εσωτερικής ασφαλείας και τάξεως επιβάλλουν την λήψιν αναλόγων μέτρων της Κυβερνήσεως και με την συγκατάθεσιν του Βασιλέως Γεωργίου Β’, διαλύεται η Βουλή και αναστέλλονται άρθρα του Συντάγματος και επεβλήθη στην χώρα μια διοικητική κοινωνική τάξις.Η 4η Αυγούστου υπήρξε μια προσωρινή, προσωποπαγής πολιτικά κατάσταση ανάγκης, που δημιουργήθη για την αποτελεσματική και επιβεβλημένη αντιμετώπισης των εσωτερικών και εξωτερικών περιστάσεων εκείνης της εποχής. Ήταν δηλαδή απλώς ένας περιστασιακός, αδογμάτιστος τρόπος διακυβερνήσεως ης Χώρας, με εκτάκτως ισχυρή συγκεντρωτική εξουσία, που δεν επέφερε καμία διατάραξη της πολιτειακής διαρθρώσεως, της ιεραρχίας σε οποιοδήποτε τομέα. Δεν κατέστη απολυταρχία. Η 4η Αυγούστου 1936 ήτο το νέον Πανεθνικόν ορόσημον, η ακολουθηθείσα φιλεργατική καθαρώς πολιτική, η λειτουργία των Κοινωνικών Ασφαλίσεων, η επιδειχθείσα στοργή προς τον γεωργόν, την εργασίαν του και η απολύτρωσίς του δια της ρυθμίσεως των αγροτικών χρεών. Η αφύπνισις του Εθνικού συναισθήματος του Λαού, ιδία της Νεολαίας, του μέλλοντος του Έθνους, αλλά προ παντός η συγκρότησις αξιόμαχων Ενόπλων Δυνάμεων και η οχύρωσις των βορείων συνόρων, δια της περίφημου Γραμμής Μεταξά, συνετέλεσαν εις την τόνωσιν της Λαϊκής δυνάμεως της μεταβολής της 4ης Αυγούστου.Εκ της παρελθούσης μεταβολής οι μόνοι που εζημιώθησαν και εκδιώχθησαν ήσαν οι μέχρι τότε επαγγελματίες πολιτικοί και ο κομμουνισμός. Εις την εξωχερικήν πολιτικήν ο Ι. Μεχαξάς επέτυχεν απολύτως, δικαιωθείς από τα επακολουθήσαντα κοσμοϊστορικά γεγονότα, καταστήσας την Ελλάδα ισχυράν σύμμαχόν ισχυρών φίλων, ως και της επιτευχθεί-σας Εθνικής ομοψυχίας.

Η 4η Αυγούστου επρέσβευε την πίστην στο έθνος και στις πολιτιστικές και παραδοσιακές, στις εθνικές και θρησκευτικές του αξίες και στα ιδανικά του χα συνυφασμένα με την αυθυπαρξία του. Έβλεπε την εκπλήρωση της ιστορικής αποστολής του Ελληνισμού στην πολιτιστική του επίδοση και στην εξασφάλιση της πνευματικής αυτοδυναμίας του, σαν προϋπόθεση επιβιώσεως του. Η επέτειος της 4ης Αυγούστου δεν αποτελεί μόνον μια ιστορική μνήμη. Δεν αποτελεί απλώς μια αναδρομή της περιόδου 1936-41, που η ιδέα του Έθνους έδωσε νόημα στην Ελληνική ύπαρξη, προικοδότησε με ενεργητικά στοιχεία τη φυλετική μας βίωση και εδραίωσε στην οικουμενική συνείδηση την πεποίθηση πως η Ελλάς σημαίνει μιαν ατελείωχη αποστολή. Είναι αναγκαίον, αλλά και εθνικώς επιβεβλημένον αι γενεαί των Ελλήνων να διδάσκωνται ορθώς, πρέπει να γνωρίζουν όχι χάριν των πρωτεργατών της 4ης Αυγούστου, Βασιλέως Γεωργίου Β’ και εις τον μέγαν Κυβερνήτην Ιωάννην Μεταξά, εγράφει η εποποιία του ΟΧΙ της 28ης Οκχωβρίου 1940. Όσον αφορά χους αμφισβητίες κομμουνιστάς, ας αναμνησθούν τον λόγον του Μεγάλου Ναπολέοντος: “Τι κι αν οι αντίπαλοί μου με μισούν; πάντοτε εις τα πεδία των μαχών υπήρξα νικητής. Και όσον και αν απεχθάνονται το όνομά μου, είναι καταδικασμένοι να το ενθυμούνται, όταν θα αναφέρονται εις την ένδοξον Γαλλικήν ιστορία”.

Η Ελλάς γονατίζη με ευλάβεια, μπροστά στην ιερή μνήμη χους, αναφωνούσα: ΑΙΩΝΙΑ ΑΥΤΩΝ Η ΜΝΗΜΗ.Δια την ίστορίαν, αυτά έκαμε η 4η Αυγούστου: Δημιουργία του ΙΚΑ, θέσπισις ιατρικής περιθάλψεως, θέσπισις δώρου εργασίας, θέσπισις υπερωριών για τις επιπλέον ώρες, θέσπισις υποχρεωτικής αδείας μετ’ αποδοχών, δημιουργία της Εργατικής Εστίας, δημιουργία της ΠΕΕ, δημιουργία Αστικού Κωδικός, εκσυγχρονισμός των Γεωργικών Συνεταιρισμών και της ποινικής δικονομίας, θέσπισις της υποχρεωτικής παιδείας, εκσυγχρονισμός Στρατού δια αναδιοργανώσεως και εξοπλισμού παντός τύπου, εκσυγχρονισμός Ναυτικού δια αγοράς 4 νέων αντιτορπιλικών και 4 νέων υποβρυχίων.

 

Χαραλ. Αγγ. Λύρας
Αξ/κος π.Ν. ε.α.