του Γιώργου Αναγνώστου

Εν όψει της Εθνικής Επετείου της 28ης Οκτωβρίου, θα ακούσουμε πάλι τα συνηθισμένα για το ΟΧΙ που είπε … ο Ελληνικός λαός και αφιερώματα διάφορα θα γράψουν ότι “καίτοι η χώρα ήταν απροετοίμαστη για την επερχόμενη λαίλαπα, πάλι ο Ελληνικός λαός θριάμβευσε στην Αλβανία και το «Ρούπελ» (όχι προς Θεού «Γραμμή Μεταξά»)”.

Κανείς δεν αμφισβητεί τον ηρωισμό που επέδειξαν οι Έλληνες, όμως είναι ύβρις να αγνοείται επιδεικτικά το όνομα του Ιωάννη Μεταξά πρωτίστως και φυσικά τα ονόματα των Βασιλέως Γεωργίου Β’ και Στρατάρχου Αλεξάνδρου Παπάγου, καθώς και το όνομα του ηρωικού πρωθυπουργού Αλέξανδρου Κορυζή, δεύτερου και τελευταίου πρωθυπουργού της «4ης Αυγούστου», ο οποίος, αφού απέρριψε το γερμανικό τελεσίγραφο της 6ης Απριλίου 1941 (το δεύτερο και όχι λιγότερο ηρωικό ΟΧΙ της περιόδου εκείνης), αυτοκτόνησε την 18η Απριλίου 1941, μην αντέχοντας να δει την εισβολή των Γερμανών στην Αθήνα.

Όμως γιατί αποσιωπώνται τα παραπάνω ονόματα και ιδιαιτέρως αυτό του Μεταξά; Επειδή υπήρξε δικτάτωρ; Κατά την άποψή μου, όχι. Αποσιωπάται και αυτός και όλοι οι άλλοι, διότι δεν συμφέρει τους σημερινούς ηγέτες μας, τους ιδιαίτερα εύχαρεις σε κάθε επίδοξο εισβολέα, τους ιδιαίτερα πρόθυμους να πουν ΝΑΙ (Ίμια, S-300, Μαδρίτη, Ελσίνκι, παραχώρηση εναερίου χώρου στο Αιγαίο, συγκράτηση των χωρικών μας υδάτων στα 6 ν.μ. αντί των 12 ν.μ., διαπραγμάτευση του ονόματος της Μακεδονίας κ.λπ.) να θυμούνται φυσιογνωμίες σαν τις προαναφερθείσες.

Μόνο που δυστυχώς γι αυτούς, τους σημερινούς κυβερνώντες, οι οποίοι προσπαθούν να προσαρμόσουν την Ιστορία στο δικό τους ανάστημα, θα ισχύει εσαεί το ρηθέν υπό του Μ. Ναπολέοντος: «Όσο κι αν οι εχθροί μου απεχθάνονται το όνομά μου, θα είναι υποχρεωμένοι να τον συναντούν οσάκις ανατρέχουν στις ένδοξες σελίδες της Γαλλικής Ιστορίας». Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τους σκεπάζει. Η Ελλάς και ο Ελληνικός λαός θα τους χρωστούν αιώνια ευγνωμοσύνη και θα τιμούν την μνήμη τους εις πείσμα αυτών που θέλουν να την εξαλείψουν.

Υ.Γ. Για την καλύτερη πληροφόρηση του αναγνώστη, παραθέτω ένα άρθρο της «Καθημερινής» (σύνδεση 27/10/2002) και ένα από «Το Βήμα» (σύνδεση 3/3/2002). Το μεν πρώτο είναι αφιερωμένο στην διορατικότητα, αλλά και τον ρεαλισμό του Ι.Μεταξά, το δε δεύτερο στην «Γραμμή Μεταξά», το καλύτερο ίσως αντιαρματικό οχυρό της Ευρώπης.